مونولوگهای من

لذتهای کوچک من

with 13 comments

13 نظر

Subscribe to comments with RSS.

1. مخصوصا اگه فابر کاستلم باشه

   

   lukadium

   سپتامبر 29, 2007 at 5:58 ب.ظ

   پاسخ
2. من از بدو تاسیس دلم مداد رنگی این همه رنگ می‌خواست!!

   —-
   زهرا: بیا خودم برات بخرم
   

   

   mychamber

   سپتامبر 29, 2007 at 7:36 ب.ظ

   پاسخ
3. داشتم به يه زندگي بدون رنگ فکر مي کردم
   فکر شو بکن…
   حتي تصورش هم آدمو آزار ميده
   و خدا رو شکر که اين طور نيست

   بگذريم
   بلا.اين عکس ها کار خودته؟
   بي تعارف ميکم،خيلي قشنگن
   در ضمن
   منم مي خواستم بگم که،
   مبارکت باشه

   

   پسرک

   سپتامبر 30, 2007 at 2:29 ق.ظ

   پاسخ
4. سلام هوس کردم خیلی.یادش بخیر بچه که بودیم یه 36 تایی از همین فابر کسل داشتم فقط هم نگاش می کردم…

   

   maryamss

   سپتامبر 30, 2007 at 7:41 ق.ظ

   پاسخ
5. دوران دبستان هرکاری کردم که مامانم یکی برام بخره نخرید، می‌گفت این همه داری، راست هم می‌گفت. مشکل از آنجا بود که مدرسه چپ و راست مدادرنگی ۱۲ تایی جایزه می‌داد بهم!

   

   محمد

   اکتبر 2, 2007 at 9:04 ب.ظ

   پاسخ
6. چقدر مداد رنگي داري، خوش‌ش‌ش‌ش به حالت !
   خيلي وقته غير از خودكار و روان نويس با چيز ديگري ننوشتم.
   اگه رفتم و برگشتم، هنوز نمرده بودم من هم يك بسته مداد رنگي مي‌گيرم و حسابي باهاشون حال مي‌كنم.
   موفق و پايدار باشيد

   

   مجازاتگر

   اکتبر 6, 2007 at 6:39 ق.ظ

   پاسخ
7. [...] چیزای تابلو میزاره(!) جای عکسای یک عکاس حرفه ای خالیه! این عکس ها را هم ببینید - این ها هم [...]

   خلاء های وردپرس « نوشته های گاه و بی گاه raindigital

   اکتبر 7, 2007 at 12:26 ب.ظ

   پاسخ
8. برا شما ترک بک داد، برا وبلاگ های بیچاره ای که به صفحه اولشون لینک دادم نزد. من بیچاره باید دستی
   به همه خبر بدم

   

   محمد جعفر

   اکتبر 7, 2007 at 12:39 ب.ظ

   پاسخ
9. به چه مناسبتی به خودت هدیه‌شان دادی؟

   

   Vahid Rahmanian

   اکتبر 8, 2007 at 10:20 ق.ظ

   پاسخ
10. هم رنگهایشان زیبایند و هم بویی که این مدادها می‌دهند. آدم را می‌برد به آن روزهای خوب کودکی

    

    یه مرد امیدوار

    اکتبر 10, 2007 at 12:18 ب.ظ

    پاسخ
11. مبارک باشه اما من یکی که کلآ به عمرم یه نقاشی بلد بودم بکشم یه کوه و یه خونه با یه رودخونه و اگه خیلی هنر می‌کردم یه مشت علف و اساسآ از مداد رنگی خوشم نمیومد!

    

    Ehsan Moslehi

    اکتبر 10, 2007 at 6:11 ب.ظ

    پاسخ
12. فعلاً كه زندگي يعني فابر كاستل

    

    کوهیار

    اکتبر 10, 2007 at 9:33 ب.ظ

    پاسخ
13. اون madonna چي بود توي عكس پنجم؟
    لطفاً يه توضيح كوچيكي بده.
    مرسي.
    Raoros: نقاشی منه از یکی از صحنه های کنسرت مدونا در لندن برای آهنگ (ر ِی آف لایت

    

    yek mard

    اکتبر 11, 2007 at 6:43 ق.ظ

    پاسخ