مونولوگهای من

هیچ قصد نداشتم دوباره بنویسم،

اما این یک پست تقدیمی و شخصی است به نیکولای عزیز.

در واقع برای کسی است از جنس خودم، می دونید خیلی سخت می تونید کسی رو پیدا کنید که از جنس شما باشه، خیلی وقتها آدمهایی که توی یه خانواده بزرگ می شن هر کدوم به یه سمت و سو می رن و از شباهت های اولیه شون خارج می شن .

من و نیکولای، مثل هر خواهر و برادر دیگه ای، به راه زندگی خودمون رفتیم ولی من هیچوقت این جنس تشابه که بین ماست رو نتونستم نادیده بگیرم.

به نیکولای بخاطر همفکری و هم سرشتی اش با من ….

در واقع این عکس رو چند وقت قبل توی وبلاگ گذاشته بودم تا اینکه امروز کامنت برادرم رو زیرش دیدم و چون تنها کسی بود که بین همه، معنای تصویر رو فهمید، عکس رو به همراه کامنتش می ذارم.

Nice job!
Interpretation:
It’s the circle of the life. The life itself and the death. The gray hand is Death. The other hand is the life. They’re circling around on and on (Sth like Yin & Yong).

PS:
I donno what the hell that feather is doin’ on there!

PS:
Butterflies annoy me. They don’t let me see the sun. (Imagine I’m the sunflower!)

یکبار هم برام نوشته بود:

ساكن سیاره ی رنج،

رنج كشیدن به تو شتاب میدهد. محنت بیشتر شتاب بیشتر كوله بار دردها انسان را سنگین نمیكند بلكه سبكبال تر خواهی بود و در پایان چنان شتاب میگیری كه از جاذبه ی سیاره ات میگریزی و …

kisses and hugs for him