مونولوگهای من

دچار یعنی ….

with 2 comments

2 نظر

Subscribe to comments with RSS.

1. شاعر این شعر که می نویسم عمرا به سهراب برسه. اصلا یادم نیست کی بود! D: ولی قشنگ گفته.

   اگه بارون بگیره تو می رسی
   از پس گریه های دلواپسی
   منو می دزدی از این شب سیاه
   منو می بری به مهمونی ماه

   نفسم با عطر تو تازه می شه
   اسم من از تو پر آوازه می شه

   وقتی بارون می باره رو تن کوچه های خیس
   رو بخار پنجره یه حرف تازه بنویس
   بنویس فاصله ها یه روز به آخر می رسن
   بنویس هیچ کسی اندازه ما عاشق نیس

   اگه بارون نگیره دل می میره
   باغچه مون رنگ زمستون می گیره
   جای تو خالی می مونه تا ابد
   من می مونه و دقیقه های بد
   دوباره گریه می شینه تو صدام
   دوباره کهنه می شن ترانه هام

   وقتی بارون می باره رو تن کوچه های خیس
   رو بخار پنجره یه حرف تازه بنویس
   بنویس فاصله ها یه روز به آخر می رسن
   بنویس هیچ کسی اندازه ما عاشق نیس

   

   BiNlaiMA

   نوامبر 1, 2007 at 3:34 ب.ظ

   پاسخ
2. یاد یک وب‌لاگ افتادم که اسمش دچار بود. یادش به‌خیر.

   

   وحید

   نوامبر 3, 2007 at 4:23 ب.ظ

   پاسخ