مونولوگهای من

Remember me

with 16 comments

16 نظر

Subscribe to comments with RSS.

1. اول

   

   gerashi

   آوریل 12, 2008 at 6:44 ب.ظ

   پاسخ
2. 

   

   gerashi

   آوریل 12, 2008 at 6:46 ب.ظ

   پاسخ
3. دانلود و نیوش(!) شد، قشنگ بودندی…..
   راستی جاش گروبن یه آهنگ لینکین‌پارک رو هم کاور کرده ها….

   

   مهران

   آوریل 12, 2008 at 7:19 ب.ظ

   پاسخ
4. 

   

   سورئالیست

   آوریل 12, 2008 at 8:18 ب.ظ

   پاسخ
5. چه باحال.پری شب که داشت شهریار می ذاشت من همش یاد این شعر نیما می افتادم.خیلی دوسش دارم این شعرو

   

   maryamss

   آوریل 13, 2008 at 3:49 ق.ظ

   پاسخ
6. kio ?

   

   matin

   آوریل 13, 2008 at 7:45 ق.ظ

   پاسخ
7. کیست دردیده که از دیده برون می نگرد
   با کدام است سخن می نهد اندر دهنم؟
   کیست در گوش که او می شنود اوازم؟
   یا چه جان است نگویی که منش پیرهنم؟

   

   mahdi

   آوریل 13, 2008 at 1:20 ب.ظ

   پاسخ
8. …. شبا هنگام. كه مي گيرند در شاخ تاجن سايه ها رنگ سياهي.

   

   MODIR

   آوریل 13, 2008 at 7:06 ب.ظ

   پاسخ
9. فکر کنم این از روی یکی از کارهای گیلمور برداشتید . تناقض جالبی داشت . از تک گویی و بداهه نوازی خوشم میاد .

   موفق باشید .

   

   Suicide Of Notes

   آوریل 13, 2008 at 8:30 ب.ظ

   پاسخ
10. سلام امیدوارم که حالتون خوب باشه
    من تازه تو ورد پرس این وبلاگ ساختم میخواستم لطف کنید و بیایید یه سری به منم بزنید
    در ضمن خوشحال میشم با تبادل لینک موافقت کنید

    منتظر م ….

    

    پسر مریخی

    آوریل 14, 2008 at 7:51 ب.ظ

    پاسخ
11. ممنون

    

    key1one

    آوریل 15, 2008 at 7:55 ق.ظ

    پاسخ
12. لذت بردیم، زیبا بود ……. مرسی

    

    عمو هوشنگ

    آوریل 16, 2008 at 5:38 ق.ظ

    پاسخ
13. ای خدا عشق منو، یار منو، اون گل نازم اونجاست…
    تو دیار شماست اون گل نازم!

    raoros: تایید می کنم نظرتو، چون هم نظر زیباییه، هم اینکه من حال و هواتو خوب می فهمم- اسمایلی اگر دیدی جوانی بر درختی و اینا…

    

    عرفان

    آوریل 16, 2008 at 2:24 ب.ظ

    پاسخ
14. یه وقت نظرمو رد صلاحیت نکنی؟! تاییدش کنیا ! گریه می کنم!

    

    عرفان

    آوریل 16, 2008 at 2:26 ب.ظ

    پاسخ
15. وبلاگ خوبي داري , سعي مي کنم چند روز يک بار بهت سر بزنم .

    

    edi

    آوریل 20, 2008 at 11:51 ق.ظ

    پاسخ
16. يَا ابْنَ الوُجُودِ

    أَحْبِبْني لأُِحِبَّكَ. إِنْ لَمْ تُحِبَّنِي لَنْ أُحِبَّكَ أَبَداً فَاعْرِف يا عَبْدُ.

    O Son of Being

    Love me that I may love thee
    If thou lovest me not, My Love can in no wise reach thee

    

    طهراني

    می 4, 2008 at 5:40 ق.ظ

    پاسخ