مونولوگهای من

چه بغضها که در گلو رسوب شد نیامدی

Archive for ژوئیه 2008

روز قدردانی از SysAdmin ها

with 7 comments

جمعه 25 جولاي 2008، نهمين سالروز قدرداني از مدیران شبکه (یا به عبارت روان تر SysAdminها) است. در اين روز ويژه جهاني، به مدير سيستم خود چيزي بدهيد كه نشان دهد شما واقعا كار سخت و فداكاري آنها را قدر مي نهيد. بياييد اين كار را انجام دهيم، مديران سيستم احترام چنداني در 364 روز سال دريافت نمي كنند.

اين كمترين كاري است كه مي توانيد انجام دهيد. به همه كارهاي شجاعانه و ساعت هاي طولاني (همچنين تعطيلات) فكر كنيد، بياييد صادق باشيم، گاهي اوقات ما، SysAdmin خود را به آن خوبي كه او ما را می شناسد نمي شناسيم. به ياد داشته باشيد كه اين فقط يك روز براي به رسميت شناختن مدير سيستم تان و همینطور براي همكاري و ترويج مهارت حرفه اي آنهاست. از آنها براي همه كارهايي كه براي شما و براي تجارت شما انجام می دهند قدرداني كنيد.

لوگو: کشورهای مختلف برای این روز پایگاه رسمی ساختند و به این وسیله هر سال از SysAdmin های خودشون قدردانی می کنند. امسال وبگاه رسمی این روز در ایران هم راه اندازی شده است. شما هم میتونید با انتخاب یکی ازا ین لوگوها و گذاشتنش در وبلاگتون حمایت خودتون رو نشون بدید.

کد لوگو:

<a target=»_blank» href=»http://sysadminday.ir/fa/&raquo; title=»SysAdmin Day» ><img alt=»SysAdmin Day» border=»0″ src=»https://raoros.files.wordpress.com/2008/07/1150.png»/></a&gt;

کد لوگو:

<a target=»_blank» href=»http://sysadminday.ir/fa/&raquo; title=»SysAdmin Day» ><img alt=»SysAdmin Day» border=»0″ src=»https://raoros.files.wordpress.com/2008/07/sys.png»/></a&gt;

– وبگاه روز قدردانی از System Administrator ها در ایران:http://sysadminday.ir/fa

– وبگاه جهانی : http://www.sysadminday.com

Written by raoros

ژوئیه 24, 2008 at 3:32 ب.ظ.

نوشته شده در اینترنت

Tagged with

این روزها

with 9 comments

گاهی فکر میکنم کاش بلد بودم مثل خیلیها بزنم به سیم آخر و میون غصه ها، با این و اون جک و چرت و پرت بگم و خوش باشم. اما اولاً این و اونی وجود نداره، ثانیاً هیچوقت نتونستم ناراحتی هامو پنهان کنم. همیشه قدرت غصه ها از من بیشتره، اکثراً هم نمیدونم چه مرگم هست؟ انگار همیشه در یک چرخه ام که یک حلقه اش مفقود شده. بارها چرخه ها رو عوض کردم، اما چرخه های جدید هم یک حلقه کم دارند. دیگران از تو می پرسند چته؟ و تو نمی تونی جوابشون رو بدی. شاید چون منبع دردها ناپیدان.

بچه تر که بودم فکر می کردم اگر بزرگ بشم به کوهی دره ای غاری چیزی پناه ببرم و اونجا بقیه عمرم رو سر کنم. کاش واقعاً به همین سادگی بود. اما الان که نگاه می کنم، این پریشانی ها و دغدغه ها از کودکی شروع شد و هنوز که هنوزه سر جاش مونده.

دیگران میان سراغت، بهت می گن ناشکری، بهت می گن چی کم داری؟ چرا الکی خودتو ناراحت می کنی؟ در جواب من فقط می تونم توی چشمهاشون زل بزنم. آخه چی می شه به کسی گفت که از آشوب درون تو خبر نداره؟ هر کسی با درون خودش تنهاست. درون بعضیا مثه نشستن روی نیمکت کنار باغ، آرومه. درون بعضیا مثه دریای طوفانی موج می زنه و درون بعضیا انقدر زخمیه که میتونه حس کنه داره ازش خون می چکه.

– آه که می زند برون، از سر و سینه موج خون ….. من چه کنم که از درون، دست تو می کشد کمان

این مدل آدمها به هر چیزی دست می آویزند که آروم بشن اما فایده ای نداره. به عشق، به کار، به موسیقی، به کتاب، به دوست و …

اما چون دوای درد اینها نیست، هیچ کدوم نمیتونه ماندگار باشه.

خوب دیگه بسه. این حرفا رو میون تب و بیماری می نویسم. البته همش هم هزیون نیست! 99 درصدش واقعیتیه که به دوش می کشم. می شه گذاشت به این حساب که دلم میخواد با آدما حرف بزنم. دلم می خواد شنیده و خونده بشم….. همین.

– هیچ کسی اشکی برای ما نریخت. هر که با ما بود از ما می گریخت. چند روزی هست حالم دیدنیست. حال من از این و آن پرسیدنیست. گاه بر روی زمین زل می زنم. گاه بر حافظ تفال می زنم. حافظ دیوانه فالم را گرفت. یک غزل آمد که حالم را گرفت. ما ز یاران چشم یاری داشتیم. خود غلط بود آنچه می پنداشتیم…

Written by raoros

ژوئیه 23, 2008 at 8:05 ق.ظ.

نوشته شده در من

Tagged with

نه میلیون دوچرخه در پکن

with 3 comments

در پکن نه میلیون دوچرخه وجود داره، این یه حقیقته که نمی تونیم انکارش کنیم.

درست مثه این حقیقت که من تا زنده ام عاشقت می مونم!!!  <:دی>

کتی ملوآ

این طرح با وجود ظاهر ساده اش ساعتها وقت من رو گرفت و نمیدونم چرا؟! به هر حال گویا سایز بزرگتر از طریق کلیک روی تصویر قابل دسترسیه!

این ترانه رو حتماً باید شنید و ویدئوش رو هم اگر نبینید هیچی دیگه!

دانلود ترانه نه میلیون دوچرخه در پکن

– تماشای ویدئو در یوتیوب

درباره کتی ملوآ

—-

پ.ن: از روند بلاگم راضی نیستم. همش هی شده اهنگ و این برنامه ها. خودمم نمیدونم چرا. بندازم دور این وبلاگ رو یعنی؟ 😦

Written by raoros

ژوئیه 19, 2008 at 4:55 ب.ظ.

مرگ پایان کبوتر نیست

with 5 comments

و نترسیم از مرگ،

مرگ پایان کبوتر نیست.

و همه میدانیم،

ریه های لذت، پر اکسیژن مرگ است.

—–

می شه باور کرد؟

بشنوید: مرگ پایان کبوتر نیست با صدای خسرو شکیبایی. (روحش شاد)  😦

Written by raoros

ژوئیه 18, 2008 at 8:51 ق.ظ.

نوشته شده در هنر

Tagged with ,